[ 11 ] [ سيد محمد سلطان ساغرچى ] [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] وصف جليل و ذكر جميل سيّد محمد سلطان بن كبيك محمد سلطان ساغرچى . شاهزادهء نامى را تخلّص « گرامى » است . اشعار را ، خوب مىگفت و درر معانى را ، بسيار نيكو مىسفت و اين غزل را ، به غايت نيكو گفته : غزل : به شمع نيست گر امشب هواى سوزوگداز « 1 » * ز بال بهرچه ، پروانه شد شمامه‌نواز شراره‌ها شب هجران ، ز آتش آهم * به چشم خلق نمايد ، چو طرف آتش‌باز تويى به دولت و دين ، شاه عاقبت محمود * منم به درگه تو ، بندهء كمينه اياز سرى غلاميت ار نيست ، باز رفته چرا * به عذر گردن بربسته ، گشته آيد باز بر آستان تو اى مه « گرامى » مسكين * نهاده روى تظلّم ، ببين « 2 » به خاك نياز

--> ( 1 ) . در اصل : ( كذار ) . ( 2 ) . در نسخهء استنساخ شده : ( به‌بين ) .